gedicht van Hans van Druten
Rillende curven  


al mijn zinnen hevig
tot tederheid bewogen
mijn lijf omwikkeld
door jouw lust

hoor golven uit je breken
vonken spatten van je haar
je strakke curven rillen voorbij
met bolle zeilen van verlangen

schuimend licht omsponnen
ontrijgt vliegensvlugge kreetjes
aan facetten lipbrokaat

uit melkwit rag der lucht
een stoet van wolken vrij
bloem buigt van jouw lippen

verliefde gloed spint
lustdraden,
weven een wade

in natte vegen
ijl tot paars